Κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι η επιβίωση του Λαού μας μέσα στις συνθήκες της μεγάλης κρίσης που βιώνουμε σήμερα.
(…)
Παίρνοντας σοβαρά υπ' όψιν τα διδάγματα αυτά από την πρόσφατη σχετικά εθνική μας πείρα, θα πρέπει να
ψάξουμε να βρούμε τους τρόπους που αντιστοιχούν στις παρούσες συνθήκες.
ψάξουμε να βρούμε τους τρόπους που αντιστοιχούν στις παρούσες συνθήκες.
Και τότε όπως και τώρα ο Λαός μας ήταν και αισθανόταν κυκλωμένος. Σ' αυτές τις καταστάσεις συνήθως εμφανίζεται το «σύνδρομο του σκορπιού», δηλαδή οι τάσεις για αυτοκτονία. Ομαδική ή ατομική. Οπότεη λύση είναι μόνο μία: Να σπάσει ο ασφυκτικός κλοιός.
(…)
Η άποψή μας ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση μέσα από το παρόν Σύστημα Εξουσίας, δικαιώθηκε δυστυχώς επάνω στα ερείπια του τεράστιου μαζικού κινήματος, για τη δημιουργία του οποίου η Σπίθα έπαιξε βασικό ρόλο.
Θεωρούσαμε τότε ότι η προβολή του στόχου για Κυβέρνηση της Αριστεράς χωρίς τη στήριξη ενός οργανωμένου μεγάλου και συνειδητού μαζικού κινήματος και δίχως την εξασφάλιση των αναγκαίων οικονομικών πόρων, αποτελεί καθαρά πολιτικό τυχοδιωκτισμό.
(…)
Επομένως το βασικό μας πρόβλημα είναι το πώς θα βγούμε απ' αυτό το μαγγανοπήγαδο, το πώς θα σπάσουμε αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό που μας πνίγει. Τελικά χρειάζεται να βρούμε κάποια διέξοδο.
Οι τελευταίες μελέτες για τον υποθαλάσσιο πλούτο και την αξία των μεταλλευμάτων, μάς οδήγησαν στην σκέψη να προσπαθήσουμε να μετρήσουμε με επιστημονικό τρόπο όλες τις πηγές του εθνικού μας πλούτου (…)
(…) να γνωρίζουμε ότι ο πλούτος της χώρας μόνο σε κοιτάσματα -κάτω από την ξηρά και τη θάλασσα- ανέρχεται σε Χ τρισεκατομμύρια.
Σ' αυτό το ποσό θα πρέπει να προσμετρηθεί η αξία της γης, του οδικού δικτύου, των σιδηροδρόμων, των λιμανιών, των αεροδρομίων, όλων των σημαντικών υποδομών, καθώς και η σπάνια φυσική ομορφιά, που όλα αυτά παραμένουν ουσιαστικά αναξιοποίητα και να υπολογίσουμε σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει η αξία της όταν υπάρξει συστηματική αναπτυξιακή πολιτική.
(…)
Προτείνουμε σ' αυτό το στάδιο να στηριχτούμε στην προβολή του εθνικού μας πλούτου και να επιδιώξουμε μια πρώτη διέξοδο καθαρά οικονομικού χαρακτήρα.
Οι συμφωνίες που έχουν υπογράψει έως τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν μας εμποδίζουν να έχουμε οικονομικές σχέσεις με άλλους λαούς. Το εμπόδιο αυτό μπήκε με το Μνημόνιο. Επομένως οι ενέργειες που προτείνουμε, έχουν ως προϋπόθεση τηνκατάργηση των Μνημονίων ( Ι και ΙΙ ). Όμως μια τέτοια ενέργεια, αν έχουμε τη δύναμη να την πραγματοποιήσουμε (λ.χ. ως εκλεγμένη κυβέρνηση), θα προκαλέσει την αντίθεση της Ευρώπης των Τραπεζών, που το πιο πιθανό είναι να εκδηλωθεί με την παύση των πληρωμώνκαι τον κίνδυνο να βρεθούμε χωρίς χρήματα.
Γι' αυτό το ενδεχόμενο σε μια τέτοια πιθανή περίπτωση θα πρέπει η Κυβέρνηση που θα προκύψει να έχει εξασφαλίσει την ύπαρξη του αναγκαίου ποσού για να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της χώρας τουλάχιστον για ένα έτος. Αυτό παράλληλα θα καθησυχάσει και τους δανειστές ότι διαθέτουμε τους πόρους που θα εξασφαλίσουν την καταβολή των νόμιμων και δίκαιων υποχρεώσεών μας, πάντα βέβαια με βάση το διεθνές δίκαιο και τις ως τώρα πρακτικές που εφαρμόστηκαν σε παρόμοιες περιπτώσεις (βλ. Ελλάδα επί Μεταξά και Γερμανία μετά τον πόλεμο).
Το ερώτημα είναι πώς θα εξασφαλιστεί αυτό το ποσόν (πιθανώς μερικές δεκάδες δισ. Ευρώ). Η απάντηση είναι, με τη μορφή προκαταβολής σε μια συμφωνία για την εκμετάλλευση του συνόλου του εθνικού μας πλούτου με έναν οικονομικό Εταίρο. Πράγματι εάν το ποσόν τηςσυμφωνίας με τη μορφή Κοινοπραξίας για το σύνολο του εθνικού μας πλούτου ξεπεράσει τα 10 και πιθανόν τα 20 τρισ., πράγμα που σημαίνει ότι ο οικονομικός μας Εταίρος θα έχει να αντλήσει σε βάθος χρόνου μεγάλα κέρδη, η προκαταβολή αυτή θα είναι γι' αυτόναπολύτως εφικτή.
(…)
Η δική μας συμβολή είναι να αποκαλύψουμε στον Λαό την αλήθεια με αριθμούς και ακαταμάχητα στοιχεία:
Πόσο είναι το ΑΕΠ; (…) Φτάνει το ποσόν αυτό για να ζήσουμε; (…)
Η αλήθεια για το ΑΕΠ και για το πού πάει το ΑΕΠ είναι άγνωστη στον Λαό μας. Εάν μάθει λ.χ. ότι η αξία του μας καθιστά ανεξάρτητους, είναι βέβαιο ότι θα ανέβει η ψυχολογία του, γιατί αντίθετα από ό,τι του λένε οι εχθροί του, όχι μόνο δεν είναι ανίκανος και τεμπέλης ούτε κατοικεί σε μια φτώχεια χώρα αλλά με τη δουλειά του και με τα αγαθά που του προσφέρει η εκμετάλλευση του πλούτου της χώρας του δημιουργεί ένα ετήσιο ΑΕΠ, που τον κάνει αυτάρκη και αυτοδύναμο.
Φανταστείτε τώρα πόσο ψηλά θα ανεβεί το ηθικό και η αυτοπεποίθηση του Λαού, όταν μάθει ότι εκτός από το ΑΕΠ που τον κάνει αυτάρκη, η χώρα στην οποία ζει έχει κρυμμένους θησαυρούς τρισεκατομμυρίων Ευρώ. Δηλαδή έχει δικό του-καταδικό του ένα μεγάλο πλούτο, που δεν θα πρέπει επ' ουδενί να επιτρέψει να του τον κλέψουν και που οφείλει πρώτον να τον προστατέψει με κάθε μέσον και δεύτερον να τον εκμεταλλευτεί και να τον αναπτύξει με τον καλλίτερο και συμφερότερο τρόπο.
Έτσι βλέπουμε ότι αυτή η νέα Ιδέα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ηαποκάλυψη στον Λαό του πλούτου της χώρας μαζί με τις προτάσεις και τα σχέδια για να πειστεί ότι αυτός είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτηςαυτού του πλούτου και γι' αυτό οφείλει να βρει ο ίδιος τους τρόπους με τους οποίους θα τον αξιοποιήσει ο ίδιος και για δικό του όφελος.
(…)
Ολόκληρο το κείμενο έχει ήδη αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα του ΚΑΠ-ΣΠΙΘΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου